«شاید با پیشنهاد براندازی دوهفته‌های فقر مطلق، قصد شوخی دارند»



قنبری استاد دانشگاه اقتصاد مدرس تربیت در روزنامه اعتماد نوشت: با گذشت 2 روز از اظهارنظر عجیب رئیس دولت سیزدهم درباره هفتم نتیجه گیری 2های ضعیف، هنوز افکار عمومی و اساتید دانشگاهی در بهت و حیرت یک چنین اظهارنظری دارند.

مردم و نظرات از دل کامنتها و کسانی که مطرح می کنند به دنبال یافتن پاسخی برای این کلیدی هستند که آیا نمایندگان مجلس به شوخی و مطایبه این سخنان را مطرح می کنند یا اینکه واقعاً معتقد است که دامنه مشکلات اقتصادی و گسترش زایدالوصف ضعیف را ظرف مورد نظر دارد. دو هفته می‌توانم حل‌وفصل کنم؟

زمانی موضوع بغرنجتر می شود که در زمان انتخابات ریاستجمهوری 1400 اعلام شد که بیش از 7 هزار صفحه برنامه ریزی اقتصادی تدارک دیده شده است تا در کمترین زمان ممکن و اصول پذیرفته شده اقتصادی، مشکلات ریشه کشور سامان داده شود. اما زمانی که وعده های اقتصادی انتخاباتی رئیسجمهور را در کنار برخی اظهارنظرهای گاه و بیگاه دولت قرار می دهد، خروجی آن نوعی تناقض و تضاد پارادوکسیکال است که دورنمای بسیار روشنی از آینده کشور ارائه نمی کند.

حافظ شاعر شیرینسخن میگوید: “پیر پیمانهکش من که روانش خوش باد/ گفت پرهیز کن از صحبت پیمانشکنان” اما برای اینکه مقوله ای برای مقابله با فقر و بهبود شاخص های اقتصادی در یک جامعه روشن شود، ضروری است که در ابتدا ظهور و گسترش ضعیف باشد. و سپس نوری ضعیف می‌شود تمام تلاش‌هایی را پنهان کند که در جهان مدرن و پسامدرن برای مقابله با گسترش صورت گرفته است.

در وهله نخست باید مهمترین عواملی را که باعث دواندن فقر در یک جامعه می شود، پیدا کرد، کدام یک از عوامل تا در مراحل بعدی ممکن عملیاتی برای مقابله با فقر ضعیف هستند. تحقیقات علمی بیانگر آن است که یکی از مهمترین عوامل افزایش فقر برآمده، ضعف ساختارهای تصمیم ساز (حاکمیتها) در سیاستهای مناسب اقتصادی و راهبردی است.

آن دسته از سیاست گذاری هایی که به جای تخصص و شایسته سالاری، رفتارهای پوپولیسی، سیاسی و جناحی را مورد توجه قرار می دهند، نهایتا باعث رشد فقر در جامعه می شوند.

مهم عدی که فقر را گسترش می دهد، سترش مفاسد اقتصادی، رانت و ویژه خواری است که عامل سرریز شدن اکثریت جامعه در جیب اقلیتی بانفوذ می کند.

از سویی، فقر برآمده از فقدان نهادسازی و عدم برنامه ریزی برای مهارتآموزی، قابلیت های فردی قابل ارائه در بازار کار و … است. فقر برآمده از انباشت ثروت به نفع گروهی اندک به نام خودیها و محرومیت گروه کثیری ذیل عنوان غیرخودیهاست.

در جامعه ایران رسوب کرده است، بنابراین ضعیف بودن جامعه نباید زیاد باشد.

در جهان امروز روشهای متنوعی برای مقابله برای مقابله با فقر پیشنهاد شده است که هرکدام از این الگوها طرفدارانی دارد. مهمترین راهکارهای پیشنهاد شده در متون اقتصادی، نخست) مکانیسم بازتوزیع ثروت، دوم) استمرار رشد اقتصادی پایدار، سوم) ایجاد مناسبات ارتباطی با جهان پیرامونی و بهره مندی از سرمایه گذاری خارجی و نهایتاً مشارکت عمومی و مهارتآموزی است.

با نگاهی به اقتصاد ایران روشن می شود که هیچکدام از این گگارهای اقتصادی در وضعیت مطلوبی قرار ندارند. رشد اقتصادی ایران سال‌هاست که منفی است. سازوکارهای توزیع ثروت نیز که بر نظام مالیاتی، یاران های و بانکی است در ایران با مککلات فراوانی روبهرواست. تحریم ها باعث شده تا ایران نتواند از سرمایه های خارجی و تجارت بین المللی بهره ببرد و نهایتاً در خصوص مهارتآموزی نیز برنامه جامعی در ایران تدارک دیده نشده است.

با این وضعیت، باید دید آقای رییلجمهور و کابینه محترمشان با استفاده از چه منابع و چه موقعیتهایی قرار دارد ظرف 15 روز ریشه فقر مطلق را بخککانند. این در حالی است که تصمیم سازان ایرانی به دنبال طرح هایی از جنس صیانت نیز هستند، طرح هایی که نه تنها کسب و کار خرد و آنلاین جامعه را با خطر اضمحلال می سازند، بلکه روند رو به رشد مهارتآموزی و بازاریابی را نیز در اتمسفر عمومی کشور مختل می کند.

نوبل اقتصادی سال 2019 به اقتصاددانی اقتصاددانی اعطا شد که تحقیقات جامعی در خصوص راهکارهای مقابله با فقر درصد داده بودند. مسیر دنبال شده توسط این اساتید، نکات مهم در بطن خود را دارد که برای شرایط امروز کرایط امروز ککورمان، درس آموز است. یکی از گگارهای اصلی از منظر این پژوهگران، موضوع مقابله با فقر از طریق افزایش مهارت عمومی به شبکه های اجتماعی و فضای مجازی است.

این از باورند که با استفاده از یک راه اندازی فضای مجازی می توانم از فروشگاه های آنلاین استفاده کنم و از این طریق بتوانیم به کسب و کار خرد بپردازیم.

در شرایط مختلف به دنبال بهره مندی از امکانات فضای مجازی در ایران، مجلس و دولت اصول به دنبال تصویب طرح صیانت و محدودسازی و مسدودسازی فعالیت های مردم در بستر اپلیکیشن ها و پلتفرم ها هستند. این روند نشان می دهد سیاستگذاران ایرانی درستی را از علم اقتصاد نمی دانند و می توانند از طریق اظهارات پولیستی می توانند با آن مقابله کنند که با آن پیچیدگی های فراوانی دارد، می تواند.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم